Het volgend commentaar kwam ik tegen:
Een ’natuurlijk’ gezin is net zoiets als ’natuurlijke’ liefde: het klinkt overtuigend, maar het is rijkelijk vaag. Vraag tien mensen naar hun opvattingen over het begrip ’natuurlijk’ en je krijgt gegarandeerd tien verschillende verhalen.
Wat dat betreft had minister André Rouvoet zich de moeite kunnen besparen om per videoboodschap het vijfde ’World
Congress of Families’ in Amsterdam te openen. Rouvoet is immers minister van alle gezinnen en gezinsvormen, en dan heb je weinig te zoeken op een congres dat zich uitsluitend ten doel lijkt te stellen het ’natuurlijke’ gezin te propageren. Natuurlijk in de betekenis van een gehuwde man en vrouw, met kinderen, op basis van wederzijdse getrouwheid. Zo’n opvatting over het gezin brandmerkt alle andere gezinnen en gezinsvormen als iets ’onnatuurlijks’.
Dit lijkt me een vrij duidelijke en logische uiteenzetting.
